Śnieżka - Szrenica (1)

 Pewnego pięknego sierpniowego dnia miałam plan pojechać do Karpacza. Oczywiście jak to u mnie - poprzedniego dnia nigdy nie wiem, jak moje samopoczucie i siły będą wyglądały następnego dnia. Jechałam z myślą : może wrócę na nogach, może wejdę na Śnieżkę, może się pokręcę po Karpaczu. Rano poczułam, że ta ostatnia opcja szczęśliwie nie będzie konieczna. 

Dojechałam wcześnie do Karpacza i stwierdziłam, że próbuję wrócić do Szklarskiej na nogach górami. Żeby oszczędzić siły wybrałam wjazd na Kopę i to pełny, łącznie z tymi śmiesznymi pomarańczowymi gondolkami. 

 Jest królewna :) 

Wjechałam na górę. 

Piękna jesteś, ale dziś na Ciebie nie wchodzę. ;) 

A tak w ogóle to jak patrzę na to zdjęcie, to od razu widzę tych dwóch turystów spadających do kotła Rynną Śmierci.... 

Uwielbiam te górskie drogowskazy. :) 

Śnieżka (10)

 Na zakończenie mam dla Was film. :) 

Od Domu Śląskiego, przez Drogę Śląską, Karpacz, rumowiska i skały, Jelenią Górę, aż po drogę na Jelenkę. 

To była wyprawa. :) :) :) 

Śnieżka (9)

 Schodzę ze Śnieżki Drogą Jubileuszową. 

Po prawo Droga Śląska, na wprost Dom Śląski. 

Skalne rumowisko na zboczach Śnieżki. 

A u góry ludzkie mróweczki wchodzą pod górę. I ja tamtędy weszłam! Nieprawdopodobne! 

I już przy Domu Śląskim. 

Zakupy pamiątek były, w toalecie odstałam swoje. ;) 

Tu zrobiłam sobie jeszcze przystanek na konsumpcję i podziwianie swojego wyczynu, a raczej miejsca, na którym się odbył. 

A potem z Kopy na dół wyciągiem. 

Podjęłam próbę dotarcia do Świątyni Wang, a potem zwiedzenia kawałka Karpacza, ale obie próby szybko się skończyły, za bardzo byłam zmęczona. Po prostu siedziałam czekając na autobus powrotny do Szklarskiej Poręby i wspominając. :) 

Śnieżka (8)

 

Ostatnie chwile na czubku Śnieżki. 

Stacja Meteorologiczna. 

Ludzie odpoczywają na murku. 

Latający talerz. 

Wejście od tyłu. 

Słońce zaszło. 

Schodzę właśnie tą drogą. A tam w dole ludzie wędrują dalej, następny punkt na tej trasie to Jelenka.

Droga Śląska w całej okazałości. 

Szacunek dla wszystkich, którzy wchodzą nią na nogach z Karpacza na samą Śnieżkę. 

Śnieżka (7)

 Nie spodziewałam się ruszając rano z domu, że znajdę się na Śnieżce. :) 

Podziwiam wspaniałe widoki i się cieszę. 

Bardzo jestem z siebie dumna, że weszłam, nie sądziłam, że dam radę. :) 

Fotografuję każdy kawałek przestrzeni, bo nie wiadomo, czy jeszcze kiedyś mi się to uda. 

Przy okazji zdałam sobie sprawę z tego, że poprzednio na Śnieżce byłam dziesięć lat wcześniej i to prawie co do dnia. :D 

Cały czubek! Po lewo widać zabudowania czeskiej infrastruktury. Tam jest toaleta i cos można zjeść. Okropna buda moim zdaniem. Szkoda, że nie ma już restauracji (z toaletą) w Stacji Meteo po naszej stronie. 

Czeska Śnieżka. ;) 

1603!!!! :D 

Zbieram się do zejścia. 

Ładna ta droga dalej. ;) 

Śnieżka (6)

 Dalejże, pod górę! Już niedaleko!

Robi się kamieniście. 

Pomnik dwóch Czechów z ich Służb Górskich, którzy zginęli podczas akcji na Śnieżce w 1975 roku. 

Ostatnie metry. 

Przez całą drogę się mijałam z dwiema paniami, raz one odpoczywały  a ja szłam, a za chwilę odwrotnie. A potem ruszyłam z kopyta jak zobaczyłam jak już blisko. 

Jestem!!!!! Weszłam na Śnieżkę!!!! 

To Stacja Meteorologiczna.

A to kaplica. 

Najpiękniejsze są jednak widoki na góry, czyli w dół! 

Podchodzę do krawędzi. ;) 

Śnieżka (5)

 Wspinamy się dalej!

Jestem na następnym zakręcie. 

Ależ pięknie! 

Po prawo widać nitkę czerwonego szlaku, którym ludzie wchodzą z Karpacza, tzw Śląska Droga. Oj, stromo. 

Na wprost droga z góry, po lewo dołącza do niej ścieżka, którą wchodzę. 

Centralnie - Dom Śląski. 

Dalej droga w kierunku Śnieżnych Kotłów i Szrenicy. 

Łańcuchy stanowią pewną ochronę. 

A w dole ścieżynki... 

Po stronie czeskiej coś jakby leje...

Kamienie, zieloność, dolina. Po czeskiej stronie pod Śnieżką też jest pięknie! 

Nie tylko ja muszę odpoczywać. ;p To pocieszające. 

Przystanek na kamieniach z widokiem na Dolinę Rudneho Potoka.

Punkt widokowy. Zaraz i ja tam wejdę, tylko odpocznę . 

Śnieżka (4)

 Jestem pod Śnieżką. 

Idzie wężyk ludzi pod górę. 

Stałam tak pod tym drogowskazem i stałam, myślałam chyba z kwadrans. I wiecie co? Zdecydowałam, że wchodzę na Śnieżkę! 

Jak pomyślała, tak zrobiła. ;)

I szalona, poszłam tą ostrzejszą trasą. ;p Tu w dole widać tę łagodniejszą. 

Wchodzę! Powolutku. 

Kocioł po czeskiej stronie. 

Kamienna obramówka szlaku. 

Mały przystanek na oddychanie i sprawdzenie co za plecami. A za plecami - pięknie! 

Dobrze, że tu można iść tylko pod górę - jak się zatrzymuję, to inni bez problemu mnie wyprzedzają.