Borówczane Skały od środka (9)

 Ostatnie chwile na Borówczanych Skałach. 

Z dziurą. 

Lita skała. 

Urosło na skale. 

Wróciłam do punktu, z którego startowałam. 

O, tędy poszłam. 

No dobrze, wracam.

Nie mam siły na obejście jeszcze prawej strony. Może kiedyś? 

Teraz jeszcze trzeba zejść na dół do szlaku i wrócić do domu, a to spory kawałek drogi. 

Ruszam zatem, rzucając ostatnie spojrzenie na Skały za drzewami.... 

Borówczane Skały od środka (8)

 Daję kilka kroków w zachodnią stronę. 

Tak się grupa z Wielbłądem prezentuje z zachodniego skraju. 

Dobre miejsce na wspinaczkę. :) 

Szczelina. 

Grupka choinek między skałami. 

Widok na ścianę. 

Detal z dziurką. 

Borówczane Skały od środka (7)

 Napawajcie się widokami, bo już niedużo zdjęć mi zostało! 

Za jarzębiną. 

Ten sam skalniak w poziomie. 

Dużo skały w skale. 

Leżę. 
Nie, nie przewróciłam się, położyłam się. Na tym płaskim, co widzicie na pierwszym planie, lekko zamazany. Taki cieplutki był od słońca. Choć ciut twardy. ;p I postanowiłam zrobić zdjęcie - uważam, że całkiem ciekawie wyszło. 

A to zbliżenie detalu z czubka tamtej skały, widzicie na poprzednim zdjęciu? 

I jeszcze bliżej. 

Borówczane Skały od środka (6)

 Dziś kilka ujęć z ostatniego kawałka Borówczanych Skał. 

Stojak za jarzębiną. 

Ze schowanym czubkiem. 

Zamek z oddali. 

Wielbłąd od tyłu. 
Tak, przyznaję się, wlazłam na tyły, żeby sprawdzić, czy nie da się na niego wejść. Rozsądek zwyciężył. Nie łazi się po skałach jak się jest tam samemu. I poza szlakiem. 

Wielbłądzie garby. 

Sam czubek. 

Borówczane Skały od środka (5)

 Sesji fotograficznej ciąg dalszy. 

Najpierw jeszcze raz zamek. 

Tamtędy przyszłam. 

Widok na góry. 

A tu widok na punkt przy którym zaczęłam, tam wyszłam z lasu. Trochę niżej, dlatego poniosło mnie dołem, dookoła skał. I dobrze. :) 

Borówczana Skała po prawo, na wprost za choinką Kukułcze Skały. 

Zbliżenie. Tam też kiedyś pójdę! :) 

Borówczane Skały od środka (4)

 Odpoczęłam, zjadłam, obfotografowałam, czas się kawałek przemieścić. 

Brzózka w borówkowych krzakach na tle Borówczanych Skał od środka. 

A tu dalej widać schronisko Pod Łabskim Szczytem. Tyle razy z jego okolicy się wpatrywałam W Borówczane Skały, a teraz nareszcie tu jestem i patrzę w drugą stronę. 

Łoooooo, a tu co?! Zamek! 

Normalnie twierdza! Ale skały!!! 

A tam się coś oberwało co nie co. 

Zbliżenie na dziurę. 

Borówczane Skały od środka (3)

 Dziś seria zdjęć ciekawych formacji skalnych. 

Aż korci, żeby się wspinać. 

Sterta naleśników. 

Nie no, chyba jednak smok. ;p 

Trzy siostry. :) 

Tędy przyszłam. 

Pięcioraczki. :) 

Borówczane Skały od środka (2)

 Ależ się cieszę, że tu przyszłam, nie poddałam się i weszłam w głąb, a nie tylko pooglądałam z brzegu. Ciężko było, ale się opłacało. 

Kolejne formacje skalne. Brzuchate olbrzymki. Może być taka nazwa? 

A tu Kolumny. 

O, za skałami jest widok! 

Żebym ja jeszcze wiedziała na co patrzę, wszystko mi się już pokręciło... Ważne, że jest ładnie! 

Zaraz... przecież to jest schronisko Pod Łabskim Szczytem! Obeszłam dookoła i wyszłam prawie w tym samym miejscu. Czyli jakbym po dotarciu do skał nie poszła dołem tylko górą, to bym od razu była w centrum. Ale wątpię, żebym potem miała siłę brnąć dołem przez te chęchy. Więc dobrze się stało. :) 

Kon? Struś? Kogut? 
Wygląda super. Usiądę sobie i zjem. Czas na Piknik Pod Wiszącą Skałą. :) 

Borówczane Skały od środka (1)

 Obeszłam zachodni boczek Borówczanych Skał, trochę pod górę w prawo i trafiłam na polanę pomiędzy skałami.

Kiedyś wybiorę się może jeszcze dookoła drugiej strony, ale nie teraz. To było wyczerpujące, a środeczek trzeba obejrzeć. 

Cóż za formacje! 

Normalnie kawałek posągu. Postument, stopy, łydki, kolana, uda. 

Jama. 

Kolejne formacje. 

Sterta naleśników.