We mgle (7)

Ostatni rzut oka na Kamienną i idziemy dalej w dół.

Dzwonek karkonoski przy drodze.

I już zbliżam się do Leśniczówki.

Powrót wypadł mi przez Krucze Skały.

Pod słońce.

Po mgle już ani śladu. ;)

We mgle (6)

Tytuł posta nadal "We mgle" bo to ta sama wycieczka jeszcze, choć mgła już opadła w dużej części.

Dziś skupimy się nad rzeką Kamienną i jej różnymi dopływami.

To tu własnie maleńkie strumyczki łączą się w jedna rzekę.

I jak widać jest też tama i staw, a w zasadzie nie jeden.

Tędy też płynie.

I jeszcze jeden zbiornik.

I mini kaskady.

Cały ten teren jest po prostu śliczny.

A na koniec weszłam na tamę!

We mgle (5)

Między Owczymi Skałami a Jakuszycami zawsze można spotkać piękne okazy naparstnicy.

Białe.

Różowe.

Prawie biała zieleń plus szyszeczki.

Pochylone nad drogą.

Przewrócone do wody.

Kamienna.

Moje zwyczajowe miejsce odpoczynku.

Piasek, woda i zieleń.

We mgle (4)

Jesteśmy już prawie na Owczych Skałach.

To ostatni kawałek ścieżki.

Teraz to już zupełnie jak zamek wyglądają.

A to moja ulubiona skała Owczych Skał, na którą zawsze wchodzę i sobie tam siedzę.

Widok dziś jest oczywiście ... mglisty. ;) Ale od czego wyobraźnia, tam jest Szrenica, a tam Hala Szrenicka. No. :D

Same Skały już się odsłoniły.

Widać wszystko do samego czubka.

A to ścieżka za Owczymi Skałami.

Ruszamy do Jakuszyc!

We mgle (3)

Opuszczamy Karkonoski Park Narodowy.

Ten strumień to jego granica.

Zachwycające drzewa.

W różnych ujęciach.

Naturalna brama.

W dolinie tradycyjnie układam stosik na kamieniu.

A potem ścieżką przez pola jagodowe.

Mgła jak widać trochę zaczyna się unosić.

I już całkiem niedaleko widać Owcze Skały. Jak ruiny zamku!

We mgle (2)

Przy mgle jest też fajne to, że wilgoć cudownie osadza się na roślinach.

A potem w pobliżu zamajaczyło schronisko Na Hali Szrenickiej.

Nie wchodziłam, ruszyłam dalej. wąska ścieżką w kierunku Owczych Skał.

Strumyczek zarośnięty.

Dobrze, że ścieżka z kamieni, bo można byłoby zabłądzić.

W tej mgle małe białe kwiatki wyglądają jak rozsypane koraliki.
I uwaga!
No stało się!
Mgła jak z horroru i w tej mgle COŚ....

Niedźwiedź? Duch Gór? Diabeł Rogaty?

Naprawdę mnie przestraszył!

Nawet z bliska wygląda groźnie, prawda? ;)

We mgle (1)

Wiadomo, że jak ktoś jest w danym miejscu pierwszy raz i ma tylko kilka dni na chodzenie, mgła wywołuje u niego niezbyt dobry nastrój. No bo widoków nie będzie. Ale dla mnie mgła jest krainą nowych możliwości. :)

Nawet wjazd na Szrenicę jest całkiem innym doświadczeniem.

Nigdy nie rezygnuję więc z wędrówek kiedy rano budzę się w mleku.

Nastrój jest.

Czasem jak z horroru. ;)

No i oczywiście trzeba zwracać uwagę na zupełnie coś innego, szczegóły w pobliżu.

Bo dalej wzrok nie sięga...

Najśmieszniej jest jak jest tablica, na której można zobaczyć, co byłoby widać, gdyby było coś widać. :D

Tu miały być Końskie Łby, bo tego dnia fantazja poprowadziła mnie na Owcze Skały.

Ukochany widok

Na Mokrej Drodze mam swój ulubiony punkt widokowy. Siadam sobie na ogromnym głazie, zawsze nagrzanym słońcem (tak się składa ;p) i sobie po prostu patrzę.

Bo jest co podziwiać!