Śnieżne Kotły zimą (6)

 Idę kawałek dalej, chcę skorzystać z czego się da na Śnieżnych Kotłach, kto wie, czy to nie jedyna możliwość. 

Fascynujące oblodzenie łańcucha. 

Kamień z włosami. ;) 

Warstwa lodu jest ze sześć razy grubsza od łańcucha. 

Wyszłam z tarasu widokowego i jak to ja - oglądam się za siebie. 

Wielki Szyszak. Porosty i mchy schowane pod śniegiem, to turyści sobie pozwalają i jeżdżą. 

Dziura. 

Fotografuję dziurę. ;) 

Śnieżne Kotły zimą (5)

 Dziś popatrzymy pod słońce, a potem wychodzimy z tarasu widokowego.

Północna ściana Kotłów, słońce tam prawie nigdy nie zagląda.

Nawisy śnieżne. 

Na powiększeniu widać dość wyraźnie gdzie są Śnieżne Stawki. 

Śniegospad. 

Żeberka. PRAWIE jak na K2. ;) Za plecami w dole Szklarska Poręba. 

Odwracam się, żeby opuścić ten taras widokowy, a tu taki wspaniały widok. 

Cudowny oblodzony łańcuch. 

Śnieżne Kotły zimą (4)

 Dziś dużo skał w śniegu będzie. 

Wciąż się nie mogę nadziwić, jak Kotły są wypełnione śniegiem bardzo. 

Z wystającej krawędzi. 

Pionowe skały. 

Bardzo mi się podoba ta gra światła słonecznego na skalach i śniegu. 

Zza skał. 

Skały i przekaźnik. 

Bardzo dużo śniegu. 

Śnieżne Kotły zimą (3)

 Dziś seria zdjęć z pierwszego tarasu widokowego przy Kotłach. 

Wszystko inaczej wygląda.

Mój cień na tle Śnieżnych Kotłów. 

Tam gdzieś w dole normalnie widać Śnieżne Stawki. 

Na śniegu cienie balustrad i łańcuchów - widać jak nisko jest słońce, bo cienie bardzo długie, a jest środek dnia. 

Widok na zachodnią ścianę. 

Kotły wydają się płytsze. To przez dużą ilość śniegu oczywiście. 

Normalnie jak K2. Tylko się wspinać. ;) 

Śnieżne Kotły zimą (2)

 Uwaga, dziś duuuużo śniegu. :) 

Popatrzcie jaki piękny śnieżny nawis. 

Zbocza Śnieżnych Kotłów. 

Wielki Szyszak cały zasypany. Ale pomnik widać, pewnie dlatego, że tam zawsze wieje, to odsłania. 

Maleńki człowiek w wielkiej naturze. 

Urwisko. 

Odnowiony dach na przekaźniku aż bije po oczach czerwienią. 

Idziemy zaglądać w Kotły! 

Śnieżne Kotły zimą (1)

 Ostatnio zimowo szliśmy od Szrenicy do Śnieżnych Kotłów. 

Dziś pokażę Wam ciąg dalszy tamtej wyprawy, bo ja w końcu doszłam do Kotłów!!! 

Jestem już w miejscu, gdzie do czerwonego dołącza żółty szlak od schroniska Pod Łabskim Szczytem. Zimą ścieżki nie widać.

No to siup i będę pod przekaźnikiem. :) 

Te tyczki ze śniegiem są niesamowite. No popatrzcie na tą kulę na szczycie.  Nikt jej tam raczej nie zatknął, sama się tak ułożyła. 

Aaaaa, aaaaa, wiiiidzę Śnieżne Kotły!!!! ;) 

O -o ! Tu trzeba uważać! 

No dobra. I teraz będziecie się śmiać. ;p 

Stoję oto, wchłaniam piękno i nagle sobie tak myślę : "Co się stało z tymi słupkami z łańcuchami, dlaczego one są tak nisko?" 

Zajęło mi chwilę uświadomienie sobie, że jest po prostu tyle śniegu, że zamiast półtora metra, widać ich parę centymetrów. 

No cóż, zimą w górach byłam poprzednio 15 lat wcześniej mniej więcej, i na nartach, nie chodziłam po górach, wszystko jest dla mnie zaskakujące. Fajnie cos nowego przeżywać. :) 

Strumyczek

Dziś woda w ruchu. 

 Miło popatrzeć i posłuchać, prawda? 

To jeden z dopływów Mumlavy. 

Liberec (8)

 Powrót na dworzec ciut inną trasą. 

Biały dom. ;) 

Pogodynka w słupie. 

Tablica o tramwajach. 

Ładny odcień czerwieni. 

A ten taki wąski. I fajne schodki ma. 

I ostatni, zza płota, wśród zarośli. 

Podoba mi się Liberec. :) 

Liberec (7)

 Powoli zaczynam wracać na dworzec, na pociąg powrotny. 

Kolejny ładny budynek. 

Uliczna rzeźba. 

A ten budynek jakiś taki świetlisty wręcz. 

Na szczycie ma rzeźbę. 

A przed wejściem - słup. Nie jestem pewna przeznaczenia. 

Ze słońcem na dachu. 

Trochę nowocześniejszy.