Piękna zimowa wyprawa (13)

 Ostatnie kroki w granicy lasu przed Hala Szrenicką. 

Rogate ;) 

I już na Hali. Ale słońce! 

Silna grupa pod wezwaniem schodzi w dół. 

Piękna zimowa wyprawa (12)

Nie wiem, czy do Was dotarło, ale Szklarską dziś totalnie zasypało. Droga aż do granicy z Czechami nieprzejezdna!!! Zima!!!!

A my dalej na marcowej wyprawie. 

Oto i Hala Szrenicka. 

W poziomie. 

W pionie. 

Oblodzenie. 

Blisko...

 ... coraz bliżej. :) 

Piękna zimowa wyprawa (11)

 Przed wyjściem na Halę Szrenicką jeszcze się trochę porozglądamy. 

W tej dziurze płynie latem strumyk. 

W tej też 

Z pięknym prześwitem na Góry Izerskie za choinkami. 

Uprzejmie zapraszam wskakiwać do paszczy. ;p 

Zaspa podchoinkowa. 

Piękna zimowa wyprawa (10)

 Idziemy dalej! 

Zaspa i choinki. 

Choinki z niebieskim niebem. 

Coś pobiegło w las. 

Tam w oddali już Hala Szrenicka. 

Zasypany strumyczek. 

Piękna zimowa wyprawa (9)

 Wciąż idziemy czerwonym szlakiem w stronę Hali Szrenickiej. 

Z bezlistnym drzewem i Izerskimi Garbami w tle. 

Maleńkie Owcze Skały. 

Zaspa. 

Widok w dół....

... widok pod górę. 

:) 

Piękna zimowa wyprawa (8)

 Parędziesiąt kroków wyżej w stronę Hali Szrenickiej i znów zatrzymuje się na porcję zdjęć. 

Jest niesamowicie wręcz pięknie! 

Piękna zimowa wyprawa (7)

 Wracamy na zimową wyprawę karkonoską! 

Sytuacja na trasie na Halę Szrenicką : niezmiennie pięknie! 

Do tyłu, na Garby Izerskie. 

W bok na ścieżkę zwierząt. 

W górę w stronę Hali. 

W drugi bok na zaspy. 

W górę na niebo. :) 

 

Gołdap i okolice na zdjęciach i filmach

 Na wyraźną prośbę czytelników, dziś jeszcze nie Karkonosze, a Gołdap i okolice. 

Na początek sanatorium Wital - Kumiecie Zdrój. 

Teraz parę zdjęć z samej Gołdapi.  

Jezioro Gołdap. Kaczki można było karmić, stały specjalne karmniki. 

Tężnie. 

Był też tunel tężniowy. 

Plaża miejska. 

Moczyłam się w jeziorze Gołdap. :) 

Pod koniec pobytu nadeszła jesień. 

Tu można było napić się wody leczniczej, posiedzieć w zamkniętej tężni i w grocie solnej, albo po prostu odpocząć na fotelach i kanapach ( i skorzystać z internetu ;p ) 

Wieża widokowa. Na całej wysokości wystawa, między innymi o innych wieżach w okolicy, w tym żółtym pasku kawiarnia , oraz tarasy widokowe, po lewo widać schodki na ten wyższy. 

W górę jechałam windą, w dół schodziłam pieszo. 

Caaaała Gołdap. Z góry. 

A teraz seria zdjęć z wycieczki po okolicy. 

Mosty w Stańczykach. 

Widok z wieży widokowej. 

Klasztor Wigry. 

Tak się schodziło z wieży zegarowej. 

Był też przystanek na degustację regionalnych potraw, 

Flaczki z węgorza. 

Baba ziemniaczana. 

Powrót

 Wróciłam! 

Dziękuję Wam z całego serca za wszystkie miłe słowa pod postem o wyjeździe do sanatorium. 

Było fantastycznie, najlepszy mój pobyt sanatoryjny, a to był piąty raz. 

Brak internetu miał swoje zalety, oderwałam się od wszystkiego. ;p 

Ale tęskniłam za Wami i już z niecierpliwością myślę, że zaraz sobie coś poczytam na Waszych blogach. 

Byłam w Gołdapi i polecam bardzo. Zajęcia (byłam na turnusie psychosomatycznym) świetne, zabiegi też. Dużo ich. Bywały dni, że jak zaczęłam o 8.30 basenem, to kończyłam wizytą lekarską o 18, z małymi przerwami typu 20 min i większą na obiad i kolację. 

Okolica cudna, las za oknem, wspaniałe powietrze, sikorki na balkonie, w nocy jelenie na rykowisku i szczekające lisy. Jezioro też super, nawet moczyłam trzy razy nogi tak do kolan, mimo niskiej temperatury. Deszcz przestał padać w sumie wkrótce po moim przyjeździe, można było odbywać spacerki w wolnej chwili. 

Mini sklepik w budynku, do miasta 3,5km. ;p I dobrze - nie dożerałam i nie utyłam ;p 

Byłam na jednej wycieczce po okolicy, bardzo mi się podobało w Stańczykach zwłaszcza, a i Wigry sobie z radością przypomniałam. I przejeżdżaliśmy przez Augustów, w którym byłam ze czterdzieści lat temu na wczasach z mamą z Funduszu Wczasów Pracowniczych (ktoś to jeszcze pamięta? ;p ) Nie poznałam NIC, ale to absolutnie NIC. 

Personel fachowy i bardzo miły, oraz miejscami przystojny :D 

Jedzenie w porządku, dwie wtopy, raz na kolację ryż z papryką, kukurydzą i kilogramem pieprzu i raz pasta typu zmielone warzywa z całego tygodnia i zalane koncentratem pomidorowym. Oraz pewnego dnia chyba coś im nie pykło, bo miałam trzy razy dziennie żółty ser ( na obiad smażony). ;) 

Z Warszawy do sanatorium można było jechać podstawionym busem, co bardzo uprościło podróż. Raz dziennie busik jechał też do miasta i wracał za dwie godziny. Dzięki temu samą Gołdap też zwiedziłam. Super wieża widokowa. 

To tyle! 

Od pojutrza wracamy na karkonoskie szlaki. :)